18 grudnia 1964 roku na rynku pojawił się pierwszy syntezator, skonstruowany przez Roberta Mooga. Instrument nazywał się, rzecz jasna MOOG.
W 1963 roku Robert Moog otrzymał grant naukowy w wysokości 200 USD z Columbia University. Współpracował z eksperymentalnym muzykiem Herbertem Deutschem nad projektowaniem tego, co miało stać się pierwszym modułowym syntezatorem Moog. Moog i Deutsch eksperymentowali z pomysłami na tranzystorowe syntezatory modułowe niemieckiego projektanta Haralda Bod e (a także współpracowali z Raymondem Scottem przy projektowaniu instrumentów w Manhattan Research Inc). We wrześniu 1964 roku Moog został zaproszony do pokazania swoich syntezatorów na Audio Engineering Society Convention. Wkrótce potem, w 1964 roku, Moog zaczął produkować syntezatory muzyki elektronicznej.
Pierwszy syntezator Moog Modular Synthesizer wyprodukowany został w 1964 roku i stał się pierwszym, szeroko stosowanym syntezatorem muzyki elektronicznej. Wydanie w 1968 roku albumu Wendy Carlosa „Switched on Bach”, który został w całości nagrany przy użyciu syntezatorów Moog, zwrócił na Mooga uwagę publiczną i zmienił koncepcje dotyczące muzyki elektronicznej i syntezatorów w ogóle. The Beatles kupili jeden, podobnie jak Mick Jagger, który kupił niezwykle drogi modułowy Moog w 1967 roku (który był użyty tylko raz, jako rekwizyt w filmie Nicolas Roeg „Performance”, a następnie sprzedany niemieckiemu eksperymentalistycznemu zespołowi rockowemu, Tangerine Dream). W ciągu następnej dekady Moog stworzył liczne syntezatory klawiatury, komponenty modułowe (wiele licencjonowanych od Haralda Bod e), Vocoder (inny projekt Bode’a ), pedały basowe, syntezatory gitary i tak dalej.
